Viser arkivet for desember, 2015

Mørke Tida.

Eit ljos
i mørkret
eg kjenner varmen i frå eit bål
som sakte dreg meg imot.

Kulde
frostrøyk stiger opp frå skog.

Når eg sit her
og nyt varmen
ifrå eit tyribål.

H.Myrane

God romjul!

eller ’løkk med jula (tilykke med jula) som vi sa i gamle dager i Namdalen. Vi er jo midt i romjula nå, og akkurat denne dagen i dag, 4. juledag, var dagen da den store juletrefesten ble holdt hjemme i bygda. Nesten alle familier møtte opp der, og det kunne bli både fire og fem ringer rundt det enorme juletreet som tronet forrest i salen på bedehuset. Det rakk til taket, og det var høyt, så det må ha vært litt av en jobb med stiger og gardintrapper for å få pyntet det.

Mamma fortalte at da hun var barn kom det til og med samer i sine nydelige festdrakter på juletrefestene der hun vokste opp (det var flyttsamer i Namdalen på 1920-30 tallet). Det syntes barna var så festlig og spennende. Jeg tenker mest på hvordan de tok seg fram, for det var over milelange, i hvertfall mange kilometer, veiløse fjell- og skogstrekninger.

Men Alf Prøysen lengter tilbake til da han var 4 år i romjulen (det var nå stas å være 10, 12 og 14 år i romjulen også):

ROMJULSDRØM
av Alf Prøysen (1914-1970)

En skulle vøri fire år i romjul’n
og kjint ei jinte som var nesten fem,
og begge skulle kledd seg ut med masker
og kømmi julbokk tel et bæssmorhem.

Og klokka skulle vara midt på dagen
og vægen skulle vara lett å gå,
og æille bikkjer skulle vara inne
og æille biler skulle bære stå.

Og hvis en møtte onger etter væga
som lo og sa dom ville vara med
da sku en hatt en bror i femte klassen
som rødde væg så dom fekk gå i fred.

Og bæssmorhuset skulle mæssom såvå
og bak gardina skulle ingen sjå -
før dom fekk stiltre seg på tå i gangen
og feste maska før dom knakke på.

Så sku dom klampe inn på tunge hæler
og kvinke i julbokkmål “Godkvell, godkvell”.
og djupt i stolen sku a bæssmor svara:
“Så kom det julbokk åt en stakkar lell!”

En skulle vøri fire år i romjul’n
da julelysa brente dagen lang -
og væla var et hus med fire vegger,
og saligheta var et bæssmorfang.

-

Ei Hand.

Eg kjenner pulsen
hjarte slaga som slår
og pusten din som kjem meg imot.

Ei varm hand
som fint strekker seg
imot.

Eg tek tak
i di hand
og held deg fast.

H.Myrane

Snøkveld

av Olav H. Hauge (1908-1994)

(Ådne T. Naper)

Gjev burt myrkret ditt og vert rik.
Som ein kveld etter snø.
Marki er rik og heidi,
det drys av baret,
og husi er rike, trygge
for liv og eld.

Den sovande jordi veit um
sin herlegdom.
Himmelens rimute augnebryn
heng fulle av stjernor.

GOD JUL!

ønskes alle medlemmer og lesere av “Ønskedikt”

Julebord i enkeltmannsforetaket.

Kunne ikke dy meg i disse julebordstider :)

Bedrifta var samla
det var meg og eg.
Eg var der som tilsett,
og sjefen var meg.

Så drakk me og åt,
sjefen og eg.
Eg las et dikt.
Då kosa eg meg.

Sjefen heldt tale
og skryten fekk eg.
Eg takka for året,
og gav blomar til meg.

Etter desserten gjekk eg fra bordet,
og drog med meg sjefen inn på kontoret.
Eg såg meg i augo, kviskra sjefen i øyra.
Sjefen min smilte, det er slikt han vil høyra.

Eg er nokså lur.
Eg veit kva som trengs
Eg gjekk opp i løn,
og fekk sjefen til sengs.

Jon Hjørnevik 2001.